50 eetbare wilde planten die je kunt foerageren voor een gratis maaltijd

Eetbare wilde planten zijn overal om ons heen en groeien overal, van de kieren van een stadsstoep tot de heuvels van een bergbos. Er is een tuin met gratis voedsel die wacht om te worden geoogst als je weet waar je op moet letten.

Als u weet welke planten in uw omgeving eetbaar zijn, kunt u extra voedsel zoeken, wat handig is als u een beperkt budget heeft. Je krijgt ook het voordeel van het proberen van nieuwe smaken, waarvan sommige moeilijk - zo niet onmogelijk - te vinden zijn in de supermarkt.

Het gaat echter niet alleen om het bewaren van uw koelkast. Als je in een overlevingssituatie zit, kan je leven redden als je weet wat je wel en niet kunt eten.

Bovendien is het een leuke bezigheid om wild te kunnen plukken. Je leert veel over de natuur en het is verbazingwekkend hoe je je bewust wordt van de natuurlijke wereld.

Hieronder staan ​​enkele planten die je in heel Noord-Amerika in het wild zult tegenkomen - sommige komen vaak voor en sommige komen niet zo vaak voor.

Eetbare wilde planten

1. Klis (Arctium lappa)

Deze plant is makkelijk te herkennen als je op zoek bent naar de vervelende bramen. Als die er niet zijn, zoek dan naar een rozet van langwerpige, puntige bladeren zonder stengel die in het eerste jaar dicht bij de grond groeien.

Eetbare delen : De bladeren zijn eetbaar, maar oudere bladeren zijn taai en smaken beter als ze gaar zijn. Ook jonge wortels en de binnenkant van de bloemstengels zijn eetbaar.

Smaak : Aards en ietwat zoet.

Let op : Cocklebur lijkt veel op Burdock, maar de bladeren moeten worden gekookt om giftige componenten te verwijderen.

2. Houtlelie (Lilium philadelphicum)

Zoek naar bekervormige, paars gevlekte oranje bloemen op een stengel van 1 tot 3 voet. De stengel heeft lange, smalle bladeren in kransen. Deze plant komt steeds minder voor.

Eetbare delen : Je kunt de bloemen en zaden van deze eetbare wilde plant eten.

Smaak : Deze plant heeft een licht peperige smaak.

Let op : niet alle leliesoorten zijn eetbaar.

3. Bamboe (Bambusoideae)

Er zijn honderden bamboesoorten en 110 daarvan zijn eetbaar. Gebruik een gids om te bepalen welke soorten bij u in de buurt groeien.

Eetbare delen : de scheuten zijn het eetbare deel van de plant.

Smaak: De smaak verschilt per variëteit, van hartig tot zoet, en ze zijn een goede manier om een ​​knapperige textuur aan een gerecht toe te voegen.

Let op : Zorg ervoor dat u weet welk bamboetype u eet. Sommige bevatten een giftige hoeveelheid cyanogene glycosiden. Scheuten moeten worden gekookt voordat ze worden geconsumeerd.

4. Bosbessen (Cyanococcus)

Bosbessen kweken meerdere doornloze stokken direct uit de grond in zonnige gebieden dicht bij water. Ze groeien alleen in het wild in de noordelijke en oostelijke delen van de VS.

Eetbare delen : de vers geplukte bessen zijn heerlijk op zichzelf of toegevoegd aan desserts.

Smaak : Zoet en licht zuur.

Let op : veel giftige bessen zien eruit als bosbessen, dus zorg ervoor dat u de plant correct identificeert.

5. Prickly Pear Cactus (Opuntia)

Zoek naar een veelvertakte cactus met brede, platte kussentjes. Ze bloeien van april tot juni en zijn in het wild te vinden van Canada tot Argentinië.

Eetbare delen : Je kunt het vlees van deze eetbare wilde plant eten, maar je moet eerst langs de spikes komen. Je kunt het fruit ook eten.

Smaak : Varieert, maar kan een licht zure smaak hebben.

Let op : andere cactussen zijn mogelijk niet eetbaar. Zorg ervoor dat u de stekels en stekelige delen verwijdert voordat u het vlees consumeert.

6. Rode klaver (Trifolium pratense)

Klaver zit in de erwtenfamilie en heeft een beetje een erwtensmaak. Zoek naar lichtgroene bladeren met een duidelijk chevronpatroon.

Eetbare delen : alles en nog wat, maar je moet oudere bladeren koken.

Smaak : De bloesems hebben een frisse, grassige smaak. De rest is voedzaam maar niet zo lekker.

Let op : Rode klaver is eetbaar, maar bevat in de herfst grote hoeveelheden alkaloïden. Niet iedereen tolereert klaver als eetbaar. Zwangere vrouwen mogen het niet eten.

7. Kelp (Laminariales spp.)

Ook bekend als zeewier of zeegroenten, heeft kelp een hoop vezels, bevat het weinig calorieën en is het rijk aan voedingsstoffen. Alle zeewier is eetbaar, maar sommige smaken veel beter dan andere.

Eetbare delen : Je kunt de hele kelpplant eten.

Smaak : Smaakt naar de oceaan of de zee, wat niet verwonderlijk is, want daar komt het vandaan.

Let op: Blauwgroene algen die in zoet water worden aangetroffen, zijn giftig. Houd er ook rekening mee dat kelp lood en koperconcentraat kan bevatten wanneer het in industriële gebieden groeit. Eet geen kelp die aangespoeld is op de wal omdat het kan rotten.

8. zonnehoed (Echinacea purpurea)

Deze Noord-Amerikaanse inwoner wordt al honderden jaren gegeten en gebruikt als medicijn. Zoek naar de madeliefachtige bloem met bloemblaadjes die uit een stekelige middenkegel springen.

Eetbare delen : u kunt de bladeren en bloembladen van deze eetbare wilde plant eten.

Smaak : Dit heeft een geparfumeerde, bloemige smaak en aroma.

Let op : Sommige bloemvariëteiten lijken op gele zonnehoed die niet eetbaar is.

9. Curly Dock (Rumex Crispus)

Mensen beschouwen dit als een onkruid en je zult het vinden in verwaarloosde gebieden zoals parkeerstroken, bermen en begroeide gazons. Zoek naar lange, puntige bladeren met een golvende rand die uit een centrale penwortel groeit.

Eetbare delen : je kunt de bladeren eten, maar houd er rekening mee dat de jonge het lekkerst zijn.

Smaak : Dit heeft een zure kick dankzij het oxaalzuurgehalte. Het heeft een licht spinazie-achtige smaak.

Let op : Eet deze groene plant niet te veel omdat deze oxaalzuur bevat. Zorg ervoor dat je geen vergiftigde plant eet.

10. Paardebloem (Taraxacum)

Paardebloemen zijn een ondergewaardeerde plant die veel te veel mensen graag willen elimineren. Ze zijn voedzaam, makkelijk te vinden en smaken heerlijk.

Eetbare delen : De hele plant is eetbaar en bevat veel macronutriënten, waaronder veel calcium.

Smaak : Jongere planten in schaduwrijke gebieden hebben een mildere smaak en zijn niet zo bitter als volwassen planten in de volle zon.

Let op: Omdat mensen dit als onkruid beschouwen, moet je ervoor zorgen dat je foerageert uit een gebied dat niet is behandeld met pesticiden.

Onze video hieronder legt meer uit over het foerageren van paardebloemen in het voorjaar.

11. Kreeftzwam (Hypomyces lactifluorum)

De kreeftpaddestoel is een oranjerode paddenstoel bedekt met hobbels. Binnen is het wit en het verdraait zichzelf vaak in vreemde vormen terwijl het volwassen wordt. Ze geven de voorkeur aan oudgroeiende bossen.

Eetbare delen : hele paddenstoel.

Smaak : De smaak doet sommige mensen denken aan een gepocheerde kreeft. Het heeft een licht zoete smaak met nootachtige noten.

Let op : Paddestoelidentificatie is niet voor beginners! Veel paddenstoelen hebben giftige doppelgängers. Het foerageren van wilde paddenstoelen vereist een zorgvuldige identificatie en u mag niet graven totdat een professional u toestemming heeft gegeven.

12. Hazelnoot (Corylus americana, Corylus cornuta)

Er zijn twee soorten hazelnoten afkomstig uit Noord-Amerika, en sommige Europese soorten zijn genaturaliseerd in de VS Noten zijn begin augustus en in de herfst klaar. Zoek naar meerstammige struiken die ongeveer 10 voet lang worden (hoewel ze onder de juiste omstandigheden tot 25 voet kunnen worden) met met schillen bedekte bruine noten.

Eetbare delen : Noten uit deze boom zijn eetbaar.

Smaak : Smaakt naar - verrassing - hazelnoot.

Let op: sommige staten beperken of verbieden foerageren van noten, dus zorg ervoor dat u uw lokale wetten controleert.

13. Wilde roos (Rosa spp.)

Wilde rozen hebben roze bloemen met vijf bloembladen. Wanneer de vruchten zich vormen, zijn ze rond of peervormig en oranje of rood van kleur. Ze groeien overal, van bosrijke gebieden tot bermen.

Eetbare delen : bloemblaadjes, rozenknoppen en jonge scheuten en bladeren.

Smaak : Geurig, parfumachtig aroma.

Let op: Rasberry- en braambessenplanten zien eruit als wilde rozen. Dat komt omdat ze allemaal in de rozenfamilie zitten.

14. Yaupon hulst (Ilex vomitoria)

Yaupon is de enige inheemse theeplant in Noord-Amerika en tot voor kort probeerden veel landeigenaren het uit te roeien als een invasieve soort (wat het niet is). Een kopje thee van deze plant bevat evenveel cafeïne als een doorsnee kopje koffie.

Eetbare delen : Droog of kook de bladeren om thee te zetten.

Smaak : Afhankelijk van hoe het is bereid, maar het heeft een vergelijkbare smaak als yerba mate-thee.

Let op: Eet de bessen niet omdat ze je kunnen laten overgeven.

15. Bergbraambes (Rubus chamaemorus)

Als je het geluk hebt om in een gebied te wonen waar bergbraambes groeit, moet je het proberen. Er gaat niets boven een verse bergbraambes. Zoek naar een laagblijvende plant met drie bladeren per plant in noordelijke boreale gebieden. De bloemen zijn klein en wit en elke plant krijgt één lichtrode bes.

Eetbare delen : Fruit en bloemen van deze plant zijn eetbaar. Als je het kunt vinden, raad ik bergbraambesgelei ten zeerste aan. Het is geweldig.

Smaak : Smaakt naar een framboos, maar dan een beetje zuurder.

Let op : veel bessen lijken op elkaar. Identificeer de plant zorgvuldig voordat u de bessen consumeert.

16. Sweet gale (Myrica gale)

Ook bekend als de moerasmirte, heeft deze plant verschillende medicinale voordelen, waaronder als behandeling voor acne, buikpijn en leverproblemen. Je kunt de bladeren ook rondhouden als een krachtig insectenwerend middel. Deze plant groeit als een struik in de buurt van moerassen, met platte, langwerpige bladeren.

Eetbare delen : het fruit en de bladeren zijn eetbaar en vormen een smakelijke thee.

Smaak : licht bittere smaak.

Let op: zwangere vrouwen mogen deze plant niet eten.

17. Wilgeroosje (Chamerion angustifolium, Chamerion canescens)

Deze mooie plant maakt deel uit van de teunisbloemfamilie. Zoek naar de lange, paarse bloesems die groeien uit lange, puntige, afwisselende bladeren.

Eetbare delen : Bloemen zijn rauw of gekookt eetbaar. Bladeren van jonge planten kunnen ook worden gegeten.

Smaak : Hangt af van waar het groeit, maar heeft vaak een zoete en licht citrussmaak.

Let op : let op uw hoeveelheden bij het eten van wilgeroosje. Te veel kan een laxerend effect hebben.

18. Knoflookmosterd (Alliaria petiolata)

Mensen beschouwen deze plant als een wiet, dus je kunt je steentje bijdragen om hem in het wild onder controle te houden door hem te eten, wat gelukkig is omdat hij heerlijk is. Het heeft geschulpte bladeren in een basale rozet, maar de zekerste manier om te vertellen dat je de juiste plant hebt gevonden, is door de bladeren te verpletteren. Het ruikt naar knoflook.

Eetbare delen : De hele plant is eetbaar.

Smaak : Garlicky-smaak. Sterk aroma van knoflook ook.

Let op : er bestaan ​​meerdere dubbelgangers, waaronder gemalen klimop, zwarte mosterd en franjeskop. Je weet dat het knoflookmosterd is als het scherp ruikt en veel naar knoflook.

19. Fiddleheads (Matteuccia struthiopteris)

Fiddleheads zijn varens voordat ze volledig zijn geopend. Je zult ze in het voorjaar uit de grond zien komen uit natte, vruchtbare grond.

Eetbare delen : Opgerold varengedeelte van de plant.

Smaak : Deze eetbare wilde plant heeft ook een milde aspergesmaak vermengd met een beetje spinazie.

Let op : vergeet niet dat fiddleheads van struisvogelvarens van het eetbare type zijn. Sommige varens zijn giftig, dus identificatie is cruciaal.

20. Klaverzuring (Oxalis)

Klaverzuring wordt verward met klaver, en het staat zelfs bekend als Amerikaanse klaver, ook al is het helemaal geen klaver. Zoek naar drie samengevoegde hartvormige bladeren. Elk 'hart' heeft een vouw in het midden. Als het bloeit, kun je het herkennen aan de roze, witte en lavendelbloemen.

Eetbare delen : bladeren en bloemen zijn rauw eetbaar, maar de smaak is milder tijdens het koken en giftige stoffen worden verwijderd via het kookproces.

Smaak : Zure smaak dankzij het oxaalzuurgehalte.

Let op : Pas op, deze eetbare wilde plant bevat, net als andere zuringvariëteiten, oxaalzuur. Deze component geeft het zijn zure smaak maar is ook in grote hoeveelheden giftig. Niet veilig voor huisdieren om te consumeren.

21. Wilde prei (Allium tricoccum)

Ook wel hellingen of rammen genoemd. Als je deze kunt vinden, heb je de wilde eetbare plant-jackpot gewonnen, omdat ze heerlijk zijn. Zoek in het voorjaar naar wilde prei in de vochtige grond, meestal onder bomen. Ze groeien in 2 of 3 brede, gladde bladeren uit een witte bol. Oogst de bol niet, want de populatie van opritten neemt af en het duurt vijf jaar of langer voordat een opritplant volwassen is.

Eetbare delen : Je kunt de bollen en bladeren eten, maar we raden aan om de bol in de grond te laten om een ​​nieuwe plant te produceren.

Smaak : Geen verrassing, smaakt naar prei!

Let op : Lily of the Valley is een giftige lookalike, dus pas op. Ze groeien alleen in het oosten en middenwesten van de VS.

22. Vogelmuur (Stellaria media)

Je vindt deze in Europa geboren inheemse wild in gazons en koele, schaduwrijke gebieden waar de grond vochtig is.

Eetbare delen : Je kunt de bladeren van deze plant rauw eten, maar ze smaken beter als ze gekookt zijn.

Smaak : Spinazie-achtige smaak.

Let op : Eet niet te veel van deze plant tegelijk.

23. breedbladige weegbree (Plantago major)

Deze plant zit boordevol voedingsstoffen en je kunt hem ook medicinaal gebruiken om diarree en spijsverteringsproblemen te behandelen. Zoek naar ovale of eivormige bladeren die in een rozet groeien. Wanneer je de stelen breekt, vind je snaren die op selderij lijken.

Eetbare delen : Bladeren zijn eetbaar.

Smaak : Aardse smaak met een licht pittige peperachtige smaak.

Let op : Je kunt jonge lelieplanten verwarren met breedbladige weegbree.

24. Lamb's Quarters (album van Chenopodium)

Deze gewone "wiet" groeit vrijwel overal waar mensen leven. Zoek aan de onderkant naar ruitvormige bladeren bedekt met een bloemachtig poeder.

Eetbare delen : Alle delen zijn eetbaar.

Smaak : Deze eetbare wilde plant heeft een zoute smaak.

Let op : Pas op dat u deze plant niet te veel eet. Het mag niet als dagelijkse basis worden geconsumeerd, omdat de verbindingen in de kwartier van lam de opname van bepaalde voedingsstoffen kunnen belemmeren.

25. Coltsfoot (Tussilago farfara)

Hoewel de bloesem lijkt op paardebloem, hebben de bladeren van de hoefvoet een hartvormig, wasachtig uiterlijk.

Eetbare delen : bloemen, stengels en bladeren.

Smaak : Fris smakend, sommigen beschrijven het als een milde meloenaroma.

Let op : zwangere vrouwen mogen deze plant niet consumeren en er kunnen kleine hoeveelheden gifstoffen in de bladeren zitten, dus eet niet te veel.

26. Artisjok van Jeruzalem (Helianthus tuberosus)

Deze wilde plant, ook wel sunchoke genoemd, behoort tot de zonnebloemfamilie. Je kunt het zien aan zijn felgele bloem en ovale bladeren die in grote kolonies groeien.

Eetbare delen : De knolachtige wortel kan rauw of gekookt worden gegeten.

Smaak : Heerlijke, nootachtige smaak.

Let op : u kunt deze plant verwarren met een meerjarige zonnebloem. Jonge sunchokes kunnen gas veroorzaken.

27. Bluebead (Clintonia borealis)

Dit lid van de leliefamilie groeit in het voorjaar brede, vlezige bladeren met gele bloemen. In de zomer veranderen de bloesems in donkerblauwe bessen. Kijk of ze groeien in dichte clusters in het bos.

Eetbare delen : je kunt de bladeren van deze plant eten, maar de rest is giftig.

Smaak : Smaak een beetje zoals komkommer. Hoe jonger de plant, hoe beter de smaak.

Let op : deze plant maakt deel uit van de leliefamilie en veel planten in deze familie zijn giftig. De bessen, wortels en bloemen van deze plant zijn giftig.

28. Mullein (Verbascum thapsus)

Zoek naar deze tweejaarlijkse groei op droge, zonnige locaties. Het is gemakkelijk te herkennen aan zijn lange, rechtopstaande stengel met gele bloesems, maar de grote, fluweelachtige bladeren zijn ook gemakkelijk te herkennen.

Eetbare delen : Je kunt de bloemen en bladeren eten.

Smaak : Maakt een betere thee dan rauw gegeten.

Let op : sommige mensen zijn allergisch voor deze plant, met name de kleine haartjes die op de bladeren groeien.

29. Queen Anne's Lace (Daucus carota)

Deze plant is winterhard en groeit waar anderen dat misschien niet doen. De witte bloem heeft soms een enkele paarse vlek in het midden. De bladeren zien eruit als een huiswortel.

Eetbare delen : bladeren en wortels kunnen worden gegeten.

Smaak : Het staat ook bekend als wilde wortel, dus het blad heeft een robuuste wortelachtige geur. De wortel wordt echter door sommigen beschreven als licht zoet. Oudere planten kunnen echter bitter smaken.

Let op : kijk uit, deze plant ziet eruit als vergift hemlock en reuzenberenklauw.

30. Cattails (Typha latifolia)

Ook wel bekend als biezen, je kunt deze plant niet alleen eten, maar je kunt er ook manden of matten van maken. Het hoofd kan in vet worden gedompeld en als kaars worden gebruikt. Zoek naar een bruine, sigaarachtige kop op een hoge stengel.

Eetbare delen : binnenste deel van de plant, wortels, bloemaren en stuifmeel kunnen worden geconsumeerd.

Smaak : Over het algemeen zoet, maar de smaak varieert afhankelijk van de kweeklocatie en de omgeving.

Let op : verwar dit niet met de iris met blauwe vlag (Iris versicolor). Ze groeien in vergelijkbare gebieden.

31. Morels

Morieljes zijn niet gekweekt, je kunt ze alleen in het wild vinden en ze zijn het werk waard. Ze zijn langwerpig of bolvormig en kunnen variëren van lichtbruin tot donkergrijs. Zorg ervoor dat u controleert of u de juiste paddenstoel hebt geïdentificeerd door met een expert te praten voordat u gaat consumeren.

Eetbare delen : Gehele moriel.

Smaak : Morieljes hebben een heerlijke nootachtige smaak.

Let op : Valse morieljes zijn giftig en veroorzaken ernstige ziekten bij consumptie. In sommige gevallen kan inslikken dodelijk zijn, dus overleg met een deskundige voordat u gaat eten.

32. Zelfgenezing (Prunella vulgaris)

Zelfgenezing is de vloek van gazonbezitters, maar een uitstekende plant voor verzamelaars. Het groeit in trossen met eivormige bladeren en kleine, paarse, buisvormige bloemen.

Eetbare delen : bladeren.

Smaak : Enigszins bitter smakend.

Let op: zorg ervoor dat u dit niet verwart met gemalen klimop.

33. Amaranth (Amaranthus retroflexus)

Je hebt deze plant misschien wel pigweed genoemd en je zult hem vaak in het wild zien groeien in velden of verlaten tuinen. De stengel is de gemakkelijkste manier om deze plant te identificeren. Het is rechtopstaand en het bovenste deel is bedekt met dichte, korte haren met een roodachtige tint.

Eetbare delen : Zowel wilde als gedomesticeerde versies van deze plant zijn eetbaar. Je kunt de hele plant eten, hoewel sommige delen het beste gekookt kunnen worden voordat ze gegeten worden.

Smaak : Amaranth heeft een heerlijke, nootachtige smaak.

Let op: zorg ervoor dat u kiest uit gebieden die niet zijn vergiftigd.

34. Pickleweed (Salicornia europeae)

Deze zoutminnende plant wordt door chef-koks gewild vanwege zijn hartige smaak. Het groeit voornamelijk langs de kust, maar ook landinwaarts nabij zout water. Het heeft tegenoverliggende schiettakken en een vetachtig blad.

Eetbare delen : Bovenste delen van de stengels kunnen rauw of gekookt worden gegeten.

Smaak : Deze eetbare wilde plant heeft een milde zoute smaak.

Let op: deze plant is een integraal onderdeel van de kwelderomgeving, dus zorg ervoor dat u afkomstig bent uit een gebied dat niet overmatig is geoogst.

35. Duizendblad (Achillea millefolium)

Duizendblad heeft gevederde, lansvormige bladeren die kleiner zijn naarmate ze op de stengel groeien. Bloemen bloeien van de lente tot de herfst en hebben ronde trossen kleine, witte bloesems. Het is een aanpasbare plant die op verschillende plaatsen groeit.

Eetbare delen : De bladeren van deze plant zijn eetbaar.

Smaak : Dit heeft een licht bittere smaak.

Let op : vergift hemlock lijkt veel op duizendblad, dus zorg ervoor dat u de plant correct identificeert.

36. Catnip (Nepeta cataria)

Catnip groeit bijna overal. Zoek naar het vage, pijlvormige blad met afgeronde tanden aan de randen. Het ruikt een beetje muntachtig (het is een lid van de mint-familie).

Eetbare delen : eet de bladeren en jonge bloemen.

Smaak : Smaken die doen denken aan munt.

Let op: Catnip kan eruit zien als brandnetel, maar mist de pluizige, zachte uitstraling. Houten brandnetel geeft je ook een hap als je het aanraakt.

37. Cantharellen (Cantharellus cibarius)

Het vinden van de gouden, golvende cantharelpaddestoel is als het vinden van een pot bosgoud. Ze zijn verrukkelijk.

Eetbare delen : Je kunt de hele paddenstoel eten.

Smaak : Ze worden gewaardeerd om hun sterke, hartige smaak met een vleugje houtachtige peper.

Let op : een goede identificatie is van vitaal belang. Veel paddenstoelen zien er hetzelfde uit, maar sommige zijn extreem giftig. Chanterelle-lookalikes zijn Jack o 'lantaarns en valse cantharellen. Raadpleeg altijd een professional totdat u zeker weet wat u zoekt.

38. Vlierbes (Sambucus canadensis)

Een lid van de kamperfoeliefamilie, vlierbes wordt in sommige gebieden als sierplant gekweekt. Het komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika ten oosten van de Rocky Mountains. Zoek naar samengestelde bladeren op een middelgrote struik. Zoek bij vruchtvorming naar zwarte bessen in parapluvormige trossen.

Eetbare delen : De bloemen en vruchten zijn eetbaar.

Smaak : Afhankelijk van waar ze groeien en hoe rijp ze zijn, kunnen ze scherp, zoet of pittig zijn.

Let op: verwar dit niet met water hemlock.

39. Brandnetel (Urtica dioica)

Het is jammer dat brandnetels zo'n negatieve reputatie hebben omdat ze voedzaam en lekker zijn. Zoek naar de opvallende pijlvormige bladeren met tanden aan de randen. Je weet ook dat je het hebt gevonden als je de beet voelt.

Eetbare delen : je kunt de bladeren, stengels en wortels eten.

Smaak : Deze eetbare wilde plant smaakt veel op spinazie.

Let op: Draag handschoenen en lange mouwen bij het plukken van deze plant. Het beste als ze jong zijn. Je moet ze koken om van de angel af te komen.

40. Waterkers (Nasturtium officinale)

Zoals de naam al aangeeft, groeit waterkers in dichte matten in ondiep stromend water. Het zit vol vitamines en mineralen.

Eetbare delen : de bladeren, stengels en bloemen zijn eetbaar.

Smaak : Milde tot krachtige peperige, mierikswortelsmaak.

Let op: Zorg ervoor dat u plukt uit veilige waterbronnen en was altijd voor het eten.

41. Wilde ui (Allium bispectrum, Allium canadense)

Deze grasachtige plant is te herkennen aan de ui-achtige geur. Het groeit kleine bloemen met zes bloemblaadjes met een kleine witte bol onder de grond. Hij houdt van rijke grond.

Eetbare delen : De hele plant is eetbaar.

Smaak : Smaakt naar een milde ui.

Let op: wilde uien maken deel uit van de leliefamilie, die giftige variëteiten bevat. Zorg ervoor dat je de plant ruikt, want dat zal je vertellen of het het eetbare type is.

42. Gewone kroontjeskruid (Asclepias syriaca)

Milkweed is de enige voedselbron voor rupsen van Monarch Butterfly, maar het is ook een goede snack voor mensen. Omdat het bitter is en gifstoffen bevat, zou het een laatste redmiddel moeten zijn voor voeding.

Eetbare delen : bladeren, bloemknoppen en peulen.

Smaak : Deze plant kan bitter zijn, maar koken helpt. Het smaakt naar sperziebonen.

Let op: Het sap van deze plant kan in grote hoeveelheden giftig zijn voor mens en dier.

43. Bramen (Rubus spp.)

Echte bramen groeien in de Verenigde Staten en ze zijn een heerlijke traktatie om direct van de wijnstok te eten. Himalaya-bramen, die deel uitmaken van dezelfde familie, groeien vrijwel overal aan de westkust, of je dat nu wilt of niet. Ze zien eruit als hangende bramenstruiken, hoewel de vrucht lang niet zo zoet is als een echte braam.

Eetbare delen : bladeren, scheuten en bessen.

Smaak : De bladeren smaken naar groene theebladeren. Bessen zijn afhankelijk van de variëteit, maar ze kunnen overal zijn, van zoet tot zuur.

Let op: Foer weg van wegen om vervuilende stoffen te vermijden.

44. Kruisbessen en krenten (Ribes spp.)

Er zijn meer dan 100 soorten kruisbessen in Noord-Amerika. In het vroege najaar duiken deze vrolijke bessen op in koelere klimaten. De planten zijn bedekt met doornen en hebben esdoornachtige bladeren met geschulpte randen. De bessen kunnen overal zijn, van lichtgoud tot donkerrood.

Eetbare delen : bessen.

Smaak : Afhankelijk van het type, maar krenten kunnen melig of looizuur zijn, terwijl kruisbessen meestal scherp zijn.

Let op: sommige kruisbessen zijn bedekt met spikes. Kook en pureer de stekelige soort voordat je hem door een zeef duwt.

45. Schapenzuring (Rumex acetosella)

Schapenzuring behoort tot de boekweitfamilie. Het heeft pijlvormige bladeren met rode stengels bedekt met kleine bloemen in het voorjaar.

Eetbare delen : bladeren en zaden.

Smaak : Dit heeft een citroenachtige, zure smaak.

Let op: Eet deze eetbare wilde plant alleen rauw in kleine hoeveelheden.

46. ​​Miners Lettuce (Claytonia perfoliata)

Deze plant kreeg zijn naam omdat mijnwerkers hem zouden eten om scheurbuik te voorkomen. Het is gemakkelijk te herkennen aan het schijfvormige blad met de stengel die door het midden gaat.

Eetbare delen : bloem, bladeren en wortels.

Smaak : Aards en zoet.

Let op: als je te veel van deze plant eet, kan dit een laxerend effect hebben.

47. Wilde gember (Asarum caudatum, Asarum canadense)

Deze schaduwminnende eetbare wilde plant heeft hartvormige bladeren die laag bij de grond groeien. Het lijkt op klein hoefblad.

Eetbare delen : Snack op de wortelstokken en bladeren.

Smaak : Dit smaakt niet naar commerciële gember. Het heeft een subtiele peperige smaak met slechts een vleugje gember.

Let op: Eet deze plant niet te veel omdat hij een zuur bevat dat een diureticum kan zijn.

48. Wilde aardbei (Fragaria virginiana)

Je hebt aardbeien geteeld, maar een wilde aardbei heeft een geheel eigen smaak. Ze zien eruit als degene die in uw tuin groeien, maar kleiner.

Eetbare delen : de bessen.

Smaak : Smaakt naar een intense aardbei.

Let op: kan worden verward met nep- of valse aardbeien.

49. Postelein (Portulaca oleracea)

Je vindt deze sappige wiet overal in steden en buitenwijken, waar hij graag groeit in de spleten van trottoirs en onder bomen. Het is voedzaam en je kunt het rauw of gekookt eten.

Eetbare delen : bloemen, bladeren en stengels.

Smaak : Afhankelijk van waar ze groeien, kan het licht zout of citrus zijn, zoals een groene appel.

Let op: het kan op wolfsmelk lijken, wat giftig is (en een vreselijke wiet). Als je het openbreekt en er is witte vloeistof, eet het dan niet op.

50. Eikel (Quercus)

Je hebt ze waarschijnlijk in parken en bossen op de grond zien liggen, maar wist je dat eikels eetbaar zijn? De kleine noot levert een gezonde dosis zetmeel, die meestal moeilijk te foerageren is. Je kunt de noten fijnmaken om een ​​meelvervanger te maken.

Eetbare delen : u kunt de noot eten, maar u moet ze eerst fijnmaken, roosteren of uitlogen.

Smaak : Verschillende eiken hebben verschillende hoeveelheden tannines, wat de smaak beïnvloedt. Ze kunnen zoet, nootachtig, vettig of bitter zijn.

Let op: Zoek naar een gat in de schaal, wat betekent dat de gevreesde eiken snuitkever de moer is binnengedrongen. Rauw eten kan constipatie veroorzaken.

Notitie

Identificatie is essentieel bij het zoeken naar eetbare wilde planten. Het verkeerde eten kan een ramp betekenen. Verkeerde identificatie kan leiden tot onbedoelde vergiftigingen en in sommige gevallen tot de dood.

Het identificeren van eetbare wilde planten vereist niet alleen een sterke kennis van de planten die veilig kunnen worden geconsumeerd. Je moet ook weten welke niet veilig zijn om te eten.

De beste manier om te leren? Zoek iemand die je de kunst van het identificeren van planten wil leren. Soms kan visuele identificatie verwarrend zijn als je een plant ziet die er hetzelfde uitziet. Het hebben van een gids als back-up is vooral handig als je een beginner bent.

U kunt het beste op uw hoede zijn voor veilig foerageren. Als je ooit twijfelt, eet de plant dan niet op.

Houd er ook rekening mee dat volume belangrijk is. Je kunt een kleine hoeveelheid van veel eetbare wilde planten eten, maar sommige kunnen in grote hoeveelheden giftig zijn. Geloof het of niet, dit omvat veel voorkomende planten zoals spinazie en snijbiet.

Wat als identificatie niet mogelijk is?

Als je in een leven of dood situatie verkeert waarin 100% zekere identificatie van een eetbare wilde plant niet mogelijk is, dan kun je een huid- of tongtest uitvoeren. Dit mag alleen worden gedaan als je overleving afhankelijk is van het consumeren van de plant. Als uw huid op enigerlei wijze op het plantmateriaal reageert, EET HET NIET. Als je tong brandt of verdoofd wordt na het eten van de plant, EET HET NIET. Het komt erop neer: als u twijfelt, EET HET NIET. Je kunt beter honger lijden dan jezelf te vergiftigen.

Vermijd bij het zoeken naar voedsel om in het wild te eten het volgende: planten met wit lekkend sap, zaden of peulvruchten van planten die je niet hebt kunnen identificeren, planten met stekels of scherpe kenmerken. Planten met naalden of spikes kunnen in sommige gevallen worden gekookt (indien correct geïdentificeerd), maar ze mogen nooit rauw worden gegeten.